ایران اسلامی بعد گذر از روز های دشوار و بحرانی مانند جنگ و قحطی و….به درجات بالای فرهنگی رسید که این خیلی خوب است اما مساله اینه که این رشد فرهنگی چیزی نیست جز افکار مردم نابسامان غرب، نمیخوام در مورد بد حجابی و برخی رسوایی ها صحبت کنم؟لپ کلام من اینه که مرد نما هایی از جنس خالص زنانه با کشیدن مداد تاتو به ابرو .برداشتن آن ،ری میل زنی و آرایش مو خیلی بلند که اصلا نمیشه روشون نام مرد یا حداقل پسر گذاشت . اینا همنوایی اند که به چهره ی دست ساحت خود خیلی ام افتخار میکنند .اوف بر اونها که نتوانستند آبرو داری کنند .جالب اینه که خیلی از دختر خوانم ها هم از این موضوع بدشان نمیاد و با ولع به چهرهی آنها خیره میشوند اما اگر نظرشان را در مورد این قشر نادر بپرسیم مبنی بر اینکه آیا چهرهی پسر های ژیگول برایشان جاذبه یا نه جملتاً میگویند که برای چند لحظه آره ولی بعدش که متوجه اصل صورت که میشویم تازه شخصیت فرد آشکار میشه:این گونه افراد دارای شخصیتهای مشابه ای هستند که به چند مورد اکتفا میکنم .
1=>نداشتن اعتماد به نفس در حضور دیگران (طوری که نمی توانند صورتشان را در مقابل دیگران بالا بگیرند)
2=>داشتن احساسات زنانه و نگاه کردن بیش از حد به آیینه
3=>ترسو بودن و دوری از نزاع و مرافعات
4=>فراموش کردن اصل وجود خویش
5=>شرم داشتن از قرار گرفتن در اماکن مذهبی و جلسات فامیلی
6=>باور پذیر نبوده و نمیتوانند در زندگی مشترک موفق باشند.
7=>گاها افسردگی های طولانی مدت دارند
این که ما مردها به اصل و جودی خیش برسیم چقدر خوبه .ما باید بپذیریم که مسئولیت های سنگینی بر دوش ما هست که باید آنها را به بهترین شکل ممکن حمل کنیم .این افتخار ماست که چهرهی مردانگی داریم .چرا که اگر اینگونه نبود چه بر سر بشر میامد معلوم نیست .زن نان چهره اش را میخورد و مرد نان توانایی و اقتدارش را
اگر غیر از این است حتما نظر بدهید ممنون میشم.