به گزارش منابع موثق ، روز يكشنبه ۲۰ خرداد ماه ۱۳۸۶ اولين دادگاه رسمي آيت الله كاظميني بروجردي و بيش از ۸۰ تن از يارانش در سه شعبه از دادگاه ويژهي روحانيت واقع در خيابان زعفرانيهي تهران، بطور غيرعلني و بدون برخورداري از حق داشتن وكيل برگزار گرديد. بعد از تفهيم اتهامات ، حكم اوليهي اعدام آيت الله بروجردي و ۱۷ نفر ديگر از متهمين پرونده ، ابلاغ گرديد و ساير متهمين به مجازاتهاي سنگين و طولاني مدت محكوم شدند . بنابر گزارش نزديكان آيتالله بروجردي، اتهامات وي بيش از ۳۰ فقره بوده كه اهم آنها عبارتند از:
۱- محاربه و اقدام عليه امنيت ملي
۲- برگزاري سخنراني و تحريك افكار عمومي بر عليه نظام
۳- نامشروع خواندن “ولايت فقيه”
۴- نايب وزارت اطلاعات ناميدن فقها و مراجع تقليد
۵- متهم كردن بنيانگزار و رهبر انقلاب به بدعتگذاري در دين و دروغگوئي
۶- ارتباط با چهرههاي شاخص ضدانقلاب و جاسوسي براي آنها از اوضاع داخلي كشور
۷- متهم كردن مسئولين بلندپايه نظام در كوتاهي نمودن نسبت به حقوق و مطالبات مردم و استفاده از واژهي “ديكتاتوري ديني” به جاي “جمهوري اسلامي” در مصاحبه با راديو و تلويزيونهاي خارجي
۸- ساختن دين جديدي به نام “دين سنتي”
۹- سوء استفاده از لباس روحانيت
۱۰- استفاده از سلاح سرد در روياروئي با مامورين قضائي و نيروهاي انتظامي و …
بگزارش شاهدان عيني ، آيت الله سيد محمد حسين كاظميني بروجردي در حالي كه آثار ضعف جسماني و جراحات شديد بر بدنش كاملا مشهود بود و به شدت از بيماري پاركينسون رنج ميبرد و به سختي سخن ميگفت، قاضي و دادستان را مخاطب قرار داده و در دفاع از خود و يارانش به اين گفتار بسنده كرد كه :
من در سالهاي ۱۳۷۴ و ۱۳۷۹ نيز به علت فعاليتهاي مستقل مذهبي كه با استقبال عمومي مواجه شده بود زنداني شدم. جرم حقيقي من مسائل سياسي و امنيتي نيست. اختلاف من با حكومت، اعتقادي ست. اين حقير بدعتي در دين ايجاد نكردهام بلكه پيرو اجدادم و علمائي چون آيت الله العظمي بروجردي ، شريعتمداري و خوئي هستم كه مخالف التقاط دين و دولت بودند و “ولايت فقيه” را نوعي شرك ميدانستند و اتهامي بيش از اين را قبول ندارم و از دادگاه محترم ميخواهم امكان انتخاب وكيل و مناظره در فضاي آزاد را برايم فراهم سازد.
لازم به ذكر است آيت الله بروجردي بارها از نهادهاي بينالمللي تقاضاي كمك كرده است،اما تا كنون اقدامي عملي جهت حمايت و احقاق حقوق وي و يارانش صورت نگرفته است . بدينوسيله به سازمانهاي مدافع حقوق بشر و خبرگزاريهاي جهاني هشدار ميدهيم كه تاريخ در برابر هرگونه سكوت و بيتوجهي شما، قضاوت تلخي خواهد داشت.
منبع:خبرنامه امیرکبیر