........................    آره ...
رفتم یه دوش گرفتم ... تو همون حال بودم که خواستم خودم امتحان کنم ... شیر آب داغ و زیاد کردم و دستام و بردم زیرش .. می خواستم ببینم طاقت دارم یا نه ... ....
نمیشه نمیشه کسی طاقت بیاره ...دیر یا زود منم گرفتار عزاب میشم ... انقدر با دوستام این چیزا رو مسخره کردیم که به ایمانم لطمه خورده بود  .... من که میدونم چند سالی هستم و بعد نیستم ... بس چرا مسیر زندگیم و اینجوری دارم میرم ، مثل رفقا ، مثل بقیه ، مثل همه که دنبال دنیا میدو ان هیچ وقت بهش نمیرسن   ........
اینو استادم بهم گفته بود :" دنیا را رها کن ... و ببین که چگونه به پایت خواهد افتاد " ..........
آن شب نماز خوندم ......... انقدر سبک شده بودم که تا اذان صبح بیدار موندم و دعا و نماز شب خوندم .........
چقدر پاک بودن خوبه .........  همیشه میگفتم که آخه خدا نماز ما رو میخواد  چیکار ..؟
....................................................................................................................حالا میفهمم که من به اون وابسته ام .. اگه نخونم انگار دباره پاچیده شدم ، باز تمام چیز های کوچک و ناچیز بزرگ میشن و خراب میشن رو سرم
وقتی با خدام ...........خیلی آرومم ...من پیداش کردم . با کسه دیگه کاری ندارم ..........با اونایی که زندگشونو س ک س و شهوت گرفته و خودشون و تو دنیای خیالی خود قرق کردن  .......راه فراری نیست ..مگر پنهان بشی پشت حرف های پوچ بقیه که حالا میفهمم همشون یک نقاب جلوی همه ی گند کاری ها که با اسم و نام زیبا یا با مزه دنیا رو به گند کشوندن و اعتماد به نفس انسانها رو نابود کردند ............